Cessna 150
Einar algengustu flugvélar sem eru notaðar í flugkennslu eru af gerðinni Cessna 150 og Cessna 152. Munurinn á þessum tveimur flugvélum (í stuttu máli) er sá að Cessna 152 er nýlegri gerð af Cessnu 150. Í rauninni eru þessar tvær vélar mjög svipaðar.
Síðan ég hef byrjað að fljúga hef ég nánast einungis flogið Cessnu 150 flugvél sem heitir TF-ICE. Ég átti reyndar upphaflega að fljúga Cessnu 152 sem brotlenti en það er önnur saga. Þetta er ágætis flugvél að mínu mati, en það gæti verið vegna þess að ég hef ekki kynnst mörgu öðru. Hún er í loftinu þegar ég vill að hún sé í loftinu og lendir svo þegar ég vil að hún lendi. Reyndar sagði kennarinn minn mér í dag að það væri algengt að hreyfillinn í 150 vélunum væri viðkvæmur fyrir kulda. Þ.e.a.s. ef maður setur blöndungshitann ekki á þegar hún er í lágum snúningum þá á hún það til að drepa á sér. Það er auðvelt “fix” við þessu og það er hreinlega að gleyma því ekki að setja blöndungshitann á í lágum snúningum. Aftur á móti eru þessar flugvélar mjög basic og litlar um sig. Þær eru í rauninni mjög litlar. Alveg pínu pons. Hafið þið sest inn í Nissan Micru ? Þær eru bara nokkuð rúmgóðar miðað við 150/152. Ég þurfti að teygja mig í bakpokann minn aftur í flugvélinni í dag og lamdi þá óvart kennarann þegar ég snéri mér við, svo lítið er plássið (eða stórar karlmannlegar hendur...).

Cessna 150 er þriðja mest framleidda “civilian” flugvél í heimi og var hönnuð sem þjálfunarvél og til persónulegra nota. Cessna 150/152 eru flestar framleiddar á árunum 1955-1985 með ýmsum þróunum og breytingum inn á milli. Þú finnur varla flugmann sem hefur ekki flogið Cessnu 150/152, þær eru notaðar í mörgum flugskólum út um allan heim. Hinsvegar er ein skondin staðreynd, allar þessar vélar sem atvinnuflugmenn framtíðarinnar eru að fljúga á eru allar eeeeld gamlar. T.d. er flugvélin sem ég flýg er frá árinu 1975... vitiði um einhverja ökukennara sem eru að kenna á bíl frá 1975 ? Það er reyndar rétt að flugvélar verða ekki jafn fljótt úreltar og bílar, en samt sem áður, hún er 32 ára gömul.
Spurningin er sú: afhverju hafa þessar rosalega vinsælu flugvélar ekki verið framleiddar síðan 1985 ? Ég og kunningi minn vorum að pæla í þessu um daginn og það rann ekki upp fyrir mér fyrr en í dag hver ástæðan er.
Flugvélafyrirtækið Cessna er Bandarískt og frá árinu 1975 (framleiðsluár kennsluflugvélarinnar minnar) hefur margt breyst í Bandaríkjunum. Eitt af því sem hefur breyst mikið er vaxtarlag Bandaríkjamanna, þeir hafa stækkað mikið lárétt um miðju. Ég held að ástæðan fyrir því að Cessna hafi hætt að framleiða þessar vélar sé hreinlega sú að þeir hafi sjálfir ekki passað inn í hana. Í hvert skipti sem ég er að fljúga þarf ég að reikna út hversu þung flugvélin er þegar hún fer loksins í loftið. Þetta geri ég með hjálp grafs sem segir til um hvort ég megi fara í loftið þegar hún er svona þung. Þegar ég er í flugvélinni, ásamt flugkennaranum og með fulla tanka af bensíni, þá erum við nálægt því að vera ekki innan leyfilegra marka. Mig grunar það að þegar feitir kanar ákveða að fara í flugtúr þá fari þeir út af grafinu. Þeir hafa örugglega hætt framleiðslu á flugvélunum um það leiti þegar þeir voru byrjaðir að spara bensínið á vélarnar til þess að vega upp á móti þyngd sinni.
Fyrsti flugtíminn og fleira
Á seinustu dögum hefur mjög margt gerst hjá mér. Þar sem ég er, eins og flestir vita, að fara að læra að fljúga þá ákvað ég fyrir nokkru að kaupa mér hlut í flugklúbb sem heitir Geirfugl. Þannig fæ ég ódýrari verklega kennslu og hef aðgang að flugvélum eftir að hafa klárað einkaflugmannskírteynið. Ég rakst svo á auglýsingu frá gömlum vini mínum, Róberti , þar sem hann var að selja hlut. Hann er byrjaður að fljúga fyrir Ryanair og getur þar af leiðandi ekki notað hlutinn. Ég hafði samband við hann og á seinasta miðvikudegi fór ég að undirrita samninga og er nú orðinn meðlimur í Geirfugli.
Daginn eftir fékk ég formlega að vita hvernig mér gekk í læknisskoðununni minni. Ég komst í gegn og á núna pappír sem kostaði mig ca 30 þúsund krónur sem staðfestir það að ég sé nógu hress líkamlega séð til að fljúga flugvélum að atvinnu. Á blaðinu eru svo nokkurskonar leiðbeiningar sem segja manni hvenær maður á að koma í læknisskoðanir. Til að byrja með fer ég ítarlega læknisskoðun á 5 ára fresti (fer samt í “litla” læknisskoðun á eins árs fresti). Ég held hinsvegar að það sé mjög pirrandi að vera atvinnuflugmaður yfir fimmtugsaldri. Þá fyrst þarf maður að fara í læknisskoðanir, hjartalínurit á 6 mánaða fresti.
Eftir að hafa keypt hlut í Geirfugli spurðist ég svo fyrir eftir mjög aktívum flugkennara. Planið er nefninlega að klára sóló fyrir 17. september (þegar bóklega byrjar). Að finna flugkennara tók alls ekki langan tíma og pantaður var tími á flugvél fyrir mig og ákveðið var að fljúga morguninn eftir. Flugvélin sem pöntuð var hét TF-ÖND. (ath, “hét” í þt.). Um morguninn sama dag og ég átti að fljúga sé ég svo á forsíðu Morgunblaðsins mynd af járnarusli út í hrauni. Á stélinu stendur svo stórum stöfum TF-ÖND. Jú jú, var það ekki bara TF-ÖND sem ég átti að fljúga þennan morgun. Ég lét það nú ekki stoppa mig og flugkennarinn pantaði aðra vél, TF-ICE sem fékk svo að finna fyrir því áðan. Flogið var yfir Hellisheiðina og teknar nokkrar æfingar þar. Á meðan æfingum stóð fékk kennarinn sér samloku að éta, svo það má segja að það hafi verið borðnar fram veitingar í mínu fyrsta flugi, sem ég held að fáir geta státað sig af. Að lokum var mér sagt að þetta hefði gengið “mjög vel”. Svo ég er sáttur.
TF-ICE (Cessna 150), flugvélin sem ég tók minn fyrsta flugtíma á.
