Lćknisskođanir
31. júlí 2007 klukkan 17:35
Eins og stendur er ég á lokasprettinum í að ná í fyrsta flokks læknisskoðun fyrir atvinnuflugmann. Hún samanstendur af mörgum testum sem ég er búinn að fara í…
Röntgenmynd af hjarta og lungum: Mér var stillt upp við röntgenmyndavél og tekin mynd, tók mig ekki nema kannski 5 mínútur. Var settur í fallegann hvítann bol sem stóð á “eign sjúkrahúsanna” sem ég mátti því miður ekki eiga. Fyrir nokkrum dögum kom svo frétt í sjónvarpinu um að sjúkrahús á höfuðborgarsvæðinu væru í vandræðum því það væri svo miklum fatnaði stolið af þeim. Ég hefði betur átt að sleppa því að spyrja.
Blóðsýni: Tók 2 mínútur, mjög ómerkilegt.
Heilalínurit: Ég var leiddur inn í lítið herbergi þar sem kona tekur á móti mér og byrjar að festa á mig víra. Einhverskonar smjör var sett í hausinn á mér og svo vírarnir festir á mig. Svo er ég látinn leggjast á bekk þar sem ég er látinn loka augunum og opna þau til skiptis, látinn horfa á flöktandi flassljós og að lokum fá ég fríann hárþvott (seinast þegar hárið á mér var þvegið af einhverjum öðrum en mér var ég 6 ára og mamma gerði það). Testið tók örugglega ca klukkustund. Ég reyndi að draga upp úr henni hvernig mér hefði gengið en hún vildi ekkert segja mér.
Augnlæknir: Almennt sjónpróf þar sem ég var látinn lesa stafi af vegg. Svo tók hann fram litblinduprófið og lét mig lesa tölustafi. Á meðan ég var að lesa stafina sagði hann yfirvegaður “Þetta er það sem strákarnir eru flestir að falla á…” og ég misheyrði hann einhvernveginn og heyrði bara “……fallinn…..”. Ég sá drauma mína hrinja fyrir framan mig og sagði það eina sem var hægt að segja í stöðunni, “ha?”.
Sérðu töluna 45 ?
Þegar því var lokið lét hann í mig augndropa sem gerðu mig fjarsýnann. Ég var þarna með tveimur öðrum verðandi flugmönnum og augnlæknirinn sagði okkur á augnlæknamáli hvað augndroparnir gerðu. Eitthvað á þessa leið “já þeir munu opna á ykkur travison ravison í auganu, farið bara fram og bíðið í svona fimm mínútur”. Við gerðum það og fórum öll að lesa tímarit. Eftir smá tíma sáum við ekki neitt hvað við vorum að lesa. Ekki góð tilfinning í augnprófi að missa skyndilega sjónina. En svo tók hann mig aftur inn og þá var þetta allt normal, hann skoðaði augun á mér í eitthverri maskínu. Læknirinn sagði mér svo eftir tjékkið að “allt er eins og það á að vera”.
Háls- nef- og eyrnalæknir: Læknirinn skoðaði öll göt í hausnum á mér. Svo setti hann lokuð gleraugu með myndavél á mig, svo að ég sæi ekkert nema svart. Hann sagði mér að horfa beint fram og tók svo upp á því að snúa stólnum í hringi, leggja bakið á honum upp og niður og snúa hausnum á mér í allar áttir. Heyrnaprófið tók við eftir það og var framkvæmt þannigð að ég var lokaður mig inn í litlum klefa þar sem ég átti að hlusta á hátíðnihljóð og láta vita þegar ég heyrði eitthvað. Læknirinn, sem var reyndar frændi minn, sagði mér svo strax eftir testið að ég hefði staðist það.
Á morgun fer ég svo í seinustu læknisskoðunina, sem er framkvæmd hjá fluglækni. Ég veit ekkert um þá skoðun nema það að ég eigi ekki að vera nýbúinn að pissa, því þeir vilja þvagprufu. Heillandi ekki satt ?
Veit einhver um vinnu þar sem maður þarf að fara í jafn mörg læknisskoðanir áður en maður byrjar námið ? (fyrir utan geimfarann að sjálfsögðu)
Röntgenmynd af hjarta og lungum: Mér var stillt upp við röntgenmyndavél og tekin mynd, tók mig ekki nema kannski 5 mínútur. Var settur í fallegann hvítann bol sem stóð á “eign sjúkrahúsanna” sem ég mátti því miður ekki eiga. Fyrir nokkrum dögum kom svo frétt í sjónvarpinu um að sjúkrahús á höfuðborgarsvæðinu væru í vandræðum því það væri svo miklum fatnaði stolið af þeim. Ég hefði betur átt að sleppa því að spyrja.
Blóðsýni: Tók 2 mínútur, mjög ómerkilegt.
Heilalínurit: Ég var leiddur inn í lítið herbergi þar sem kona tekur á móti mér og byrjar að festa á mig víra. Einhverskonar smjör var sett í hausinn á mér og svo vírarnir festir á mig. Svo er ég látinn leggjast á bekk þar sem ég er látinn loka augunum og opna þau til skiptis, látinn horfa á flöktandi flassljós og að lokum fá ég fríann hárþvott (seinast þegar hárið á mér var þvegið af einhverjum öðrum en mér var ég 6 ára og mamma gerði það). Testið tók örugglega ca klukkustund. Ég reyndi að draga upp úr henni hvernig mér hefði gengið en hún vildi ekkert segja mér.
Augnlæknir: Almennt sjónpróf þar sem ég var látinn lesa stafi af vegg. Svo tók hann fram litblinduprófið og lét mig lesa tölustafi. Á meðan ég var að lesa stafina sagði hann yfirvegaður “Þetta er það sem strákarnir eru flestir að falla á…” og ég misheyrði hann einhvernveginn og heyrði bara “……fallinn…..”. Ég sá drauma mína hrinja fyrir framan mig og sagði það eina sem var hægt að segja í stöðunni, “ha?”.
Sérðu töluna 45 ?
Þegar því var lokið lét hann í mig augndropa sem gerðu mig fjarsýnann. Ég var þarna með tveimur öðrum verðandi flugmönnum og augnlæknirinn sagði okkur á augnlæknamáli hvað augndroparnir gerðu. Eitthvað á þessa leið “já þeir munu opna á ykkur travison ravison í auganu, farið bara fram og bíðið í svona fimm mínútur”. Við gerðum það og fórum öll að lesa tímarit. Eftir smá tíma sáum við ekki neitt hvað við vorum að lesa. Ekki góð tilfinning í augnprófi að missa skyndilega sjónina. En svo tók hann mig aftur inn og þá var þetta allt normal, hann skoðaði augun á mér í eitthverri maskínu. Læknirinn sagði mér svo eftir tjékkið að “allt er eins og það á að vera”.
Háls- nef- og eyrnalæknir: Læknirinn skoðaði öll göt í hausnum á mér. Svo setti hann lokuð gleraugu með myndavél á mig, svo að ég sæi ekkert nema svart. Hann sagði mér að horfa beint fram og tók svo upp á því að snúa stólnum í hringi, leggja bakið á honum upp og niður og snúa hausnum á mér í allar áttir. Heyrnaprófið tók við eftir það og var framkvæmt þannigð að ég var lokaður mig inn í litlum klefa þar sem ég átti að hlusta á hátíðnihljóð og láta vita þegar ég heyrði eitthvað. Læknirinn, sem var reyndar frændi minn, sagði mér svo strax eftir testið að ég hefði staðist það.
Á morgun fer ég svo í seinustu læknisskoðunina, sem er framkvæmd hjá fluglækni. Ég veit ekkert um þá skoðun nema það að ég eigi ekki að vera nýbúinn að pissa, því þeir vilja þvagprufu. Heillandi ekki satt ?
Veit einhver um vinnu þar sem maður þarf að fara í jafn mörg læknisskoðanir áður en maður byrjar námið ? (fyrir utan geimfarann að sjálfsögðu)
